زیبا و قدرتمند

آدمای خوب از اونجایی که همه رو شبیه خودشون می دونن، وقتی با واقعیتی متفاوت روبرو میشن، این تفاوت دنیای درون و بیرون آزارشون میده.
دنیای درونِ زیبا و دنیای بیرون نه چندان مساعد... درون رنگارنگ و بیرونِ خاکستری... نتیجهِ کار رو قدرت این دو جهان مشخص میکنه.
اگه آدم خوبی هستی، تبریک میگم، اما این خوب بودن کافی نیست. باید از خودت بپرسی چقدر قوی هستی؟ منظورم دنیای زیبای درونته. اینکه هر گدایی تو خیابان رو انسانی نیازمند و زیبا میبینی و باند تبهکاری که اونا رو سازماندهی میکنه نمیبینی، اگه اینو بدونی فرو نریزی و دست از خوبی برنداری، به این میگن درونِ قوی.
حتما تو هم متنهای زیادی دیدی که میگن «عسل دادم بهش دستم رو گاز گرفت» یا «روفقا خنجر میزنن» و از این جور حرفها؟ این یعنی طرف خوبی کرده اما با اولین بدی فرو ریخته در برابر «قدرت» شر، و تسلیم که شده هیچ، داره به شما هم میگه که خوبی نکنید «چون دستتون را گاز میگیرن»! این فرد خوب بوده، اما اونقدر قوی نبوده که این خوب بودن رو تحمل کنه.
قوی بودن برای انسانهای خوب یک ضرورته، خوبیها تو این جهان آشفته نیاز به زرهی محکم داره از جنس صبر و اخلاص. صبر برای تحمل ضربات، و اخلاص برای صبر. اینکه اگه دوستت، دوست صمیمیت، پاسخ همهی خوبیهات را با بدی داد، پوزخند بزنی به این خیانتو با خودت بگی من که سودم را بردهام... از اول هم قرار نبود این دوست جواب خوبی منو بده...
این یعنی خوبی تو اونقدر بزرگ هست که پاداشش را فقط یک نفر میتوانه بده. یک ذات بزرگ و بخشنده، چون تو انتظار پاداش از این جهان تنگ و تاریک و دود گرفته رو نداری، پاداشت جای دیگه ایه، یه جای زیبا و وسیع، به وسعت آسمونا و زمین... به وسعت سرزمین زیبای درونت.
برچسبها: زیبا , قدرتمند , قوی , مهربان , خوب