گرچه آسمانمان را ابره
ای تیره پر کرده، اما از
این تاریکی
ماهی زیبا نم
ایان گشت
ای
هلال زیبای ماه قرآن؛
کویر دلمان را، با باران رحمتت سیراب نمودی...
دلهایمان را که، به خاطر معصیتهایمان همچون سنگ شده بود، نرم نمودی...
با تراویحات، به جانهایمان روح دوباره بخشیدی...
و با نسیم دلانگیزت، همهچیز رنگ دیگری گرفت...
به پایان نرس، به پایان نرس که تو درمان، دلهای پر از غم و گناه مایی...
به پایان نرس، که هنوز از باران مهربانیات سیراب نگشتهایم...
کمی آهستهتر، صبر کن، خیلی از ما هنوز توبه نکردهایم...
آرامتر، قلبهایمان به تو عادت کرده...
آرامتر، هنوز هم کسانی هستند که چون من، اسیر گناهانند...
خوشا بهحال آنان که، خودشان را به وسیله تو، از آتش جهنم رهانیدند...
خوشا به حال آنانکه، از فرصتهای اندک و زودگذر این
ماه مبارک، استفاده کردند...
چه محرومیت بزرگیست، که این ماه به پایان رسد
و ما هنوز حملکنندۀ بار سنگین گناهانمان باشیم
به پایان نرس به پایان نرس ای رحمت الهی
برچسبها:
مناجات ,
رمضان ,
هلال ,
رحمت ,
آسمان
برچسب:
نویسنده: سجاد ابراهیمی
تاريخ: چهارشنبه
11 فروردين
1400 ساعت: 15:09